วันแม่…วันที่ผมและแม่พบหน้ากันเป็นครั้งแรก

Posted: สิงหาคม 25, 2010 in ด้วยรัก และผูกพัน

เมื่อวานซืนวันเกิดผมเมื่อ 40 กว่าปีก่อนที่ผม และแม่พบหน้ากันเป็นครั้งแรก ผมถือว่าวันนั้นเป็นวันแม่ของผมครับวันที่แม่เจ็บเพื่อเริ่มชีวิตผม

ตลอดมาไม่เคยเป่า Harmonica ให้แม่ฟังเลย เป่าแต่เพลงอะไรก็ไม่รู้เรื่อยเปื่อยจนไม่มีแม่แล้วนั้นแหละถึงคิดจะมาเป่าแต่คิดถึงแม่น่ะครับอ้อเป่าไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แต่ตั้งใจเป่าให้แม่ฟังครับ

เมื่อวันเกิด ไปทำบุญที่โรงพยาบาลสงฆ์ แล้วก็ไปบริจาคโลหิตที่รามาเผื่อว่าเลือดผมจะช่วยชิวิตแม่ หรือลูกของแม่คนใดได้บ้าง

เวลาไปบริจาคโลหิต ผมมักคิดถึงวันกาชาดเสมอสมัยผมยังเด็กๆ ผมชอบไปงานวันกาชาดกับแม่แม่มักไปซื้อไมโล โอวัลติน มาไว้กิน ไว้ขายใช้ครับแม่ผมเป็นแม่ค้าขายของ แต่พิเศษตรงที่แม่ขายของชำ (ที่เราเรียกกันว่าร้านโชห่วยน่ะแหละ) แล้วยังขายอาหาร ควบขายกาแฟเข้าไปอีก (แม่ทำไปได้ยังไง ตื่นตี 3 ทุกวัน)

แม่ขยัน และอดทน ตั้งแต่ผมจำความได้ จนวันสุดท้ายที่ผมกุมมือแม่ไว้ไม่มีคำบ่นว่าเจ็บปวดใดๆ จากมะเร็งระยะสุดท้าย

สิ่งที่มีค่าที่สุดที่แม่ทิ้งไว้ให้ผมคือ สายเลือดของแม่การประพฤติตนเป็นตัวอย่างที่ดี อดทน ไม่คดโกงผู้อื่น รวมทั้งไม่คดโกงตนเอง (การประพฤติผิดศีลธรรมก่อบาปให้กับตัวเอง นั้นแหละคือ การคดโกงตนเอง)

ขอมอบบทเพลงนี้ให้กับผู้เป็นลูกทุกคนครับ


เนื้อเพลง ค่าน้ำนม


แม่นี้มีบุญคุณอันใหญ่หลวง

ที่เฝ้าหวงห่วงลูกแต่หลังเมื่อยังนอนเปล

แม่เราเฝ้าโอ้ละเห่

กล่อมลูกน้อยนอนเปลไม่ห่างหันเห ไปจนไกล

แต่เล็กจนโตโอ้แม่ถนอม

แม่ผ่ายผอมย่อมเกิดจากรักลูกปักดวงใจ

เติบ โตโอ้เล็กจนใหญ่

นี่แหละหนาอะไร มิใช่ใดหนาเพราะค่าน้ำนม

ควรคิดพินิจให้ดี

ค่าน้ำนมแม่นี้ จะมีอะไรเหมาะสม

โอ้ว่าแม่จ๋า ลูกคิดถึงค่าน้ำนม

เลือดในอกผสม กลั่นเป็นน้ำนมให้ลูกดื่มกิน

ค่าน้ำนมควรชวนให้ลูกฝัง

แต่เมื่อหลังเปรียบดังผืนฟ้าหนักกว่าแผ่นดิน

บวช เรียนพากเพียรจนสิ้น

หยดหนึ่งน้ำนมกิน ทดแทนไม่สิ้นพระคุณแม่เอย

Advertisements
ความเห็น
  1. เอ็ม พูดว่า:

    เยี่ยมไปเลยครับ โน๊ตชัดเจนมากเลย
    เมื่อไหร่ผมถึงจะเป่าโน๊ตชัดๆแบบนั้นได้บ้างเนี่ย

    🙂

  2. harmonicafe พูดว่า:

    คนที่หัด Single Note แล้วเล่นได้ทุกคนครับ
    ผมซะอีกเป่าหลุดอื้อเลย…
    เอาไว้วันเกิดปีหน้าจะลองใหม่ครับ

  3. มานะ พูดว่า:

    ขอออกนอกเรื่อง Harmonica สักนิด สำหรับผู้ที่ พ่อ กับ แม่ ยังมีชีวิตอยู่ ดูแลเลี้ยงดูท่านให้ดีที่สุด ก่อนที่ท่านจะจากไป ผมว่าการตอบแทนคุณผู้มีพระคุณ เป็นอานิสงฆ์สูงที่สุด ผู้ที่มีพระคุณต่อเรามากที่สุดคือ พ่อ กับ แม่ การทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้ท่านเมื่อท่านจากไปแล้ว ไม่มีใครกล้ารับรองว่าท่านจะได้รับหรือไม่ ผมยังรู้สึกเสียใจที่พ่อผมจากไปตั้งแต่ผมยังตั้งตัวไม่ได้ ทำให้ยังตอบแทนท่านได้ไม่มาก แต่ยังดีที่แม่ยังอยู่ จึงได้ตอบแทนแม่ได้เต็มที่ ทำให้มีความรู้สึกว่า คำว่า “ลูก” ของเรามันมีความสมบูรณ์

  4. harmonicafe พูดว่า:

    พ่อผมเป็นอัมพาตครึ่งซีก (Strok จากเส้นเลือดในสมองแตก…ความดันสูง) เดินๆ นอนๆ อยู่ 15 ปี (5 ปีหลังนอนตลอด)
    แม่ผมเป็นมะเร็งปอด จากเครียดเนื่องจากดูแลพ่อ
    ผมดูแลท่านทั้งสองไม่เคยทิ้งไปไหนเลย จนท่านเสียทั้งคู่ (แม่เสียก่อนพ่อครับ)

    ตอนดูแลพ่อกับแม่ ผมไม่สามารถเบิกค่ารักษาใดๆ ได้เลย ผมจ่ายจนหมดตัวเลยครับ
    คิดแต่ว่าให้พ่อกับแม่อยู่บนบ่าเราทั้งสองข้าง จะแบกไปให้ไกลที่สุด หมดลมหายใจกันไปข้างหนึ่งล่ะครับ

    ท่านทั้งคู่เสียไปแล้วผมก็เริ่มชิวิตใหม่ ล้มลุกคลุกคลานอย่างไร ก็ได้ทำหน้าที่ลูกอย่างสมบูรณ์ครับ

  5. มานะ พูดว่า:

    ผมขอยินดีกับคุณ Harmonicafe 2 ประการ
    – ประการแรก ยินดีที่ได้ทำหน้าที่ “ลูก”ที่สมบูรณ์
    – ประการที่สอง ยินดีที่ ทั้ง พ่อ และ แม่ ได้เสียชีวิตแล้ว ความตาย เป็นสิ่งที่น่ายินดี เราเกิดมาเพื่อชดใช้กรรม ผู้ที่ตายคือผู้ที่หมดกรรมแล้ว พ่อ แม่ ของคุณ Harmonicafe ท่านหมดกรรมแล้ว ท่านไม่ต้องทุกข์ทรมารอีกแล้ว ดังนั้นความตาย จึงเป็นสิ่งที่น่ายินดี ไม่ใช่ สิ่งที่จะต้องมาอาลัย ความตายไม่ใช่ต้องมาเศร้าโศกเสียใจ เป็นสิ่งที่ควรยินดี คนเรามักทำผิด เมื่อคนใกล้จะตาย การร้องให้คร่ำครวญจะทำให้เกิดผลเสียต่อจิตผู้ที่จะตาย ทำให้จิตผู้ตายตก แทนที่จะได้ไปภพภูมิที่สูงขึ้น กลับต้องตกสู่ภพภูมิที่ต่ำลง หากต้องเฝ้าผู้ที่จะตาย ควรอยู่ในอาการสงบ ตั้งจิตอธิษฐาน แผ่เมตตาให้กับดวงจิตที่กำลังจะละจากร่าง เพื่อจิตดวงนั้นจะได้นำไปเป็นกำลังก้าวสู่ภพภูมิที่สูงขึ้น หากท่านเคยฝึกกรรมฐาน ให้เข้ากรรมฐานจนจิตสงบ แล้วถอนจิตมาอยู่ที่อุปจารสมาธิ แล้วแผ่เมตตาให้ อานิสงฆ์จะมากขึ้น
    – ไม่ทราบว่าคุณ Harmonicafe เคยเข้าไปดูภาพใน Web ของคนเดือนตุลาหรือไม่ ผมชอบภาพมาก ภาพสวยมากๆ
    http://2519me.com/NTOctober/NTOsong&midi/NTOfilesongs/lasowmaglong.htm

  6. harmonicafe พูดว่า:

    ทุกวันนี้ก็เข้าใจชีวิตในระดับหนึ่งแล้วครับ
    อยู่รอวันนั้น…พร้อม…เหมือนมันคือวันพรุ่งนี้

    ไม่เคยเข้าที่นั้นเลย เพิ่งกดจาก Link ที่พี่ทำไว้
    เห็นภาพแล้วคิดถึงบ้านนอกครับ

  7. มานะ พูดว่า:

    – ใน Web ผมชอบแต่ภาพ ดูแล้วสดชื่นมากๆ แต่ไม่ชอบเนื้อหา
    – ย้อนมาดูโลกเราในปัจจุบันนี้ ทำให้ผมคิดถึงเพลง กระต่ายกับเต่า ของวงกรรมาชน(ถ้าจำไม่ผิด) ตอนที่ว่า “เจ้านกแสงตะวันผินผ่านมา มันส่งเสียงเจรจา ทำไมเกิดมาเพื่อแข่งขัน น่าจะร่วมกันสู่เส้นชัย” เจ้านกแสงตะวันมันตั้งคำถามว่า ทำไมกระต่ายกับเต่าต้องมาวิ่งแข่งขันกัน มันได้อะไร เมื่อ เต่าชนะกระต่าย ทำไม กระต่าย กับ เต่า ไม่เดินไปสู่เส้นชัยร่วมกัน ผมว่าโลกเราที่วุ่นวายอยู่ทุกวันนี้ ก็เพราะต่างคนต่างจะเอาชนะกัน เหมือนกระต่าย กับ เต่า ทำไมเราไม่ร่วมกันสร้างสรรชีวิตที่สุขสงบ แบ่งปันกัน ช่วยเหลือกัน แก่งแย่งกันไปทำไม

  8. harmonicafe พูดว่า:

    สังคมมนุษย์ มันหลงทางครับ
    เลยกึ่งพุทธกาลมาแล้ว…จะเสื่อมลงเรื่อยๆ

    บางครั้งทำได้เพียงอุเบกขาไว้ครับ…เราช่วยสังคมได้เท่าที่เราทำได้
    รอวันของเรามาถึง…หวังแต่ว่าจะไม่ต้องกลับมาอีกครับ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

w

Connecting to %s